Wiedma w pełni mocy

 Monika Maciewicz, Żmijątko, 2023

Żmijątko kończy trylogię słowiańskiej opowieści o Wiedźmie Biwi. Od pierwszeho tomu zaprzyjaźniłam się z główną bohaterką, bo w odróżnieniu od wszystkich Wiedźm, które znam jest najbardziej naturalna i sympatyczna:) Wykreowany przez autorkę świat przesiąka literaturą fantasy i nadprzyrodzonymi zjawiskami. Z niezykłą lekkoscią przenosi do słowiańskiej wioski i przez chwilę poczuć poczuć co przeżywali nasi przodkowie.

Płonące książki

 Markus Zusak, Złodziejka książek, 2007

Kiedyś oglądałam film o Złodziejce książek. Nie wiem czy było to już tak dawno temu, że go dobrze nie pamiętam, czy też po prostu książka jest całkiem inna. Faktem pozostaje, że poczułam jakbym poznawała tę historię po raz pierwszy. Pierwsze ogromne zaskoczenie to narrator, który okazał się tutaj samą Śmiercią. Sytuacja wygląda więc tak, że trwa wojna a nad niemieckim miastem unosi się Śmierć, która w przerwach między przechwytywaniem dusz zmarłych ludzi, opowiada historię kilkunastoletniej Lizel, jej rodziny i przyjaciół.

Pożegnania

 Zośka Papużanka, Żaden koniec, 2023

Kończę rok 2023 książką o końcu:) Zośka Papużanka jak zwykle od pierwszych stron porwała mnie do świata swojej powieści. Zanurzyłam się w rodzinę Krystyny, która na samym początku umiera, a której losy składamy sobie na kolejnych stronach. To co najbardziej zachwyca to zdecydowanie niebanalny styl narracji, który sprawia, że losy zwykłych ludzi nagle nabierają dodatkowego znaczenia. Za to uwielbiam książki tej autorki.

Oczami dziecka

 Wiktoria Bieżuńska, Przechodząc przez próg zagwiżdżę, 2022

Długo czekałam na dobry moment dla tej książki. Wiedziałam, że nie będzie łatwa. Okazało się jednak, że wciągnęła mnie do swojego świata i mimo trrudnego tematu starczyła tylko na jeden weekend. Wiktoria Bieżuńska ma bardzo oryginalny styl, który zaczarowuje podczas czytania i nie pozwala odłożyć książki!

Próba przyjaźni

 Anna Cieplak, Rozpływaj się, 2022

Jestem świeżo po lekturze tej książki i jeszcze nie mogę ochłonąć. Życie czwórki młodych ludzi ze Ślądka pochłonęło mnie w pewną jesienną sobotę do tego stopnia, że nie potrafiłam przestać o nich myśleć. Temat życia na Śląsku, wyjeżdżających do pracy za granicę rodziców, eurosierot, czy też górników jest mi zupełnie obcy. Tym bardziej więc zainteresował mnie ten świat i dzieciństwo u progu XXI wieku. Z drugiej strony w tej powieści nie tyle miejsce i czas mają znaczenie, ile psychika ludzka i różnego rodzaju traumy, które ludzie całe życie w sobie przechowują. 

Etapy

 Katarzyna Nosowska, Nie mylić z miłością, 2023

Przesłuchałam audiobooka tej książki w jedną sobotę. Kiedy zaczęłam, to nie mogłam przestać słuchać, również dlatego, że czyta go sama autorka. Czułam się jakby Katarzyna Nosowska po prostu do mnie mówiła, opowiadała o swoich uczuciach i utwierdzała w przekonaniu, że wszystcy jesteśmy do siebie podobni.

Trudno mi powiedzieć co najbardziej ujęło mnie w tej opowieści. Może podzielenie życia na pewne etapy, które każdy znas mniej więcej powinien znać. A może rozdrobnienie zjawiska jakim jest relacja z drugim człowiekiem na czynniki pierwsze. W każdym razie zostało mi w głowie sporo reflekscji i często łapałam się na myśli: "no faktycznie, trzeba to przemyśleć". 

Olbrzymki

 Martyna Bunda, Podwilcze, 2023

Nadal jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki. Pozostał mi nawet lekki żal, że przeczytałam ją w jeden weekend, bo chętnie poobserwowałabym główną bohaterkę trochę dłużej. Jednak powieść jak napisana w taki sposób, że bardzo trudno się od niej oderwać. Autorka niesamowicie rozbudza ciekawość czytelnika różnego rodzaju tajemnicami, niedomówieniami czy też niejasnościami. 

Rodzinne tajemnice

 Annie Ernaux, Bliscy, 2022

Po przyznaniu Nobla francuskiej pisarce, wydawnictwo Czarne wydało zbiór jej trzech opowiadań. Są to: Miejsce, Pewna kobieta i Druga córka. Po porzedniej książce noblistki, domyślałam się już co czeka mnie tym razem. W "Latach" poznałam jej biografię, nie trudno było więc wczuć się w klimat opowieści o rodzicach. "Druga córka" jednak, całkowicie wytrąciła mnie z równowagi.

Biografia w opowieści Noblistki

 Annie Ernaux, Lata, 2008

To bez wątpienia dzieło godne Noblistki. Dawno nie czytałam, tak oryginalnie napisanej książki. Trochę to nawet trwało, zanim potrafiłam wgryźć się w tę narrację, ale potem popłynęłam już lekko w opowieść o latach, których osobiście nie pamiętam, ale o których często słyszałam. Autorka to pokolenie mojej mamy, opowiada o swoim dzieciństwie, młodości aż po dorosłość. Cała akcja rozgrywa się we Francji, a światową historię poznajemy przez pryzmat emocji jakie wywoływały na społeczeństwo.

Jak żyły nasze babcie

 Joanna Kuciel-Frydryszak, Chłopki, 2023

Jestem niesamowicie wdzięczna autorce, że na chwilę przeniosła mnie do świata moich dziadków, i mnóstwo ważnych scen z ich życia ocaliła od zapomnienia. Wychowałam się na wsi, znalazłam w książce bardzo dużo wspomnień z dzieciństwa i jeszcze więcej z opowieści starszego pokolenia. Może właśnie dlatego czytało mi się tę książkę bardzo dobrze i mimo miejscami bardzo poważnych tonów, znalazłam sporo zabawnych wątków. Jestem pod ogromnym wrażeniem pracy jaką autorka wykonała docierając do źródlanych dokumentów, pamiątek, dzienników, wspomnień. Wysłuchała na pewno sporo ludzi, aby tak szczegółowo opisać obyczaje i domowe rozmowy.

Wymarłe księstwo

 Elżbieta Cherezińska, Sydonia. Słowo się rzekło, 2023

Miałam bardzo ciekawą przygodę z tą książką. Zaczęłam jej słuchać na audiobooku, a skończyłam czytając. Autorka jak zwykle napisała powieść historyczną z rozmachem, opowiadając o dziejach Pomorza. Tytułowa bohaterka jest obecnie najpopularniejszą postacią pomorskiej literatury i malarstwa. Losy Sydonii von Bork rozbudzają wyobraźnię za sprawą przeróżnych legend, które o niej krążą. Z zaciekawieniem więc przyjrzałam się życiu Sydonii w książce Elżbiety Cherezińskiej.

Wojenne Wejherowo

 Dawid Wasiniewski, Byliśmy niewinni, 2023

Przeczytałam niezwykłą powieść, która przeniosła mnie w odległe lata do przedwojennego Wejherowa. To kaszubskie miasto jest mi bliskie, gdyż towarzyszy mi od najmłodszych lat. Stawiałam w nim swoje pierwsze, samodzielne kroki jako licealistka. Mimo tego jednak, że od tak dawna jestem związana z tym miastem, mam wrażenie, że dopiero teraz je naprawdę poznałam. Za sprawą tej na poły historycznej książki mogłam przenieść się do przedwojennego Wejherowa aby zobaczyć jak Niemcy zamieszkiwali ulice, które dobrze przecież znam. Niezwykłe jest takie odkrycie miasta na nowo.

Malarstwo ponad wszystko

 Sophie Haydock, Cztery muzy, 2022

"Każdy obraz opowiada jakąś historię, ale gdyby kobiety z portretów mogły przemówić..."

Egon Schiele to austriacki artysta, który w swoim krótkim życiu zdążył w pewien sposób zrewolucjonizować ówczesne malarstwo. Po obejrzeniu kiedyś filmu opartego o jego biografię "Tod und das Mädchen" miałam sporo pytań i niedomówień w głowie. Książka Sophie Haydock rozwiała wiele z nich. To fascynująca podróż przez życie Egona z perspektywy kobiet, które go otaczały. Portretował je wielokrotnie a teraz, dzięki wyobraźni autorki mogły opowiedzieć o życiu z tak wielkim artystą. 

Życie geniusza

 Henry Gibel, Picaso. Biografia, 2004

Sięgnęłam po tę biografię przygotowując się latem do zwiedzania Muzeum i Domu Piacassa w Maladze. Ze względu na jej objętość, udało mi się doczytać dopiero teraz, czyli już jesienią. Picasso żył ponad 90 lat, jego biografia jest bardzo bogata. Przebrnięcie przez życie geniusza takiego formatu, było bez wątpienia niezwykłą podróżą. 

Autor podzielił swoją książkę na rozdziały i chronologicznie, czyli tak jak lubię najbardziej, opowiedział o życiu wielkiego artysty. Bardzo szczegółowo można poznać dzieciństwo andaluzjanczyka i jego bujną młodość, podróżując z nim od Malagi przez Barcelonę aż do Madrytu i w końcu kończąc w Paryżu. Poznałam bliskie Pablowi osoby i jego dramaty związane ze smutnymi pożegnaniami ludzi, którzy tragicznie zmarli. Najpierw jego siostra, potem przyjaciel w Paryżu w końcu też jedna z ukochanych kobiet. To wszystko miało wpływ na malarstwo artysty i odbijało się w jego obrazach.

Siła wspomnień

 Monika Kowalska, Powrót do Lwowa, 2023

"Są miejsca, miasta, ulice, domy, w których mieszka historia, i jeśli im się dokładnie przyjrzeć, można dość wyraźnie dostrzec zatrzymany czas. To co się w nich przed laty wydarzyło, stanowi piękne tło dla teraźniejszości, jak zyzny grunt, na którym rośnie bujna, zielona trawa, jak farba na ścianie pokrytej nową tapetą. Wystarczy się pochylić, nachylić, zajrzeć, a zobaczy się to bardzo wyraźnie." (s.6)

Ta książka to bardzo przyjemne zakończenie sagi o trzech siostrach, pochodzących z kresów i ich rodzinach. Czas powieściowy przeplata się w kolejnych rozdziałach. Raz akcja rozgrywa się w latach dziewiędziesiątych, w których dorasta wnuczka jednej z głównych bohaterek, a raz przeskakujemy do wojennego Lwowa, śledząc losy tajemniczej Marianny. Nasunęło mi się skojarzenie, że podobnie przeplatają się losy ludzkie. Tak naprawdę nie wiadomo, czy nie mijamy na ulicach, w sklepach czy w autobusach kogoś, kto odegrał pewną rolę w naszej, bądź naszych bliskich osób przeszłości.

Siła sióstr

 Monika Kowalska, Pozdrowienia z Wrocławia, 2022

To kontynuacja serii Dwa Miasta. Zatopiłam się w losy trzech sióstr, które w młodości z rodzicami zostały przesiedlone z Lwowa i zadomowiły się we Wrocławiu. Adela, Józka i Nelka mimo względnej stabilizacji w nowym miejscu nie są spokojne. Życie rzuca im różne kłody pod nogi. Autorka opisując rodzinne perypetie swoich bohaterów pokazuje Wrocław w czasach PRL-u, co też wzbudza nutkę nostalgii. Poniemieckie miasto zadomawia nowe pokolenie Polaków, dla których staje się prawdziwym polskim domem. Ciekawe historie.

Życie od nowa

 Monika Kowalska, Wrocawskie tęsknoty, 2022

Drugi tom sagi "Dwa miasta" jest tak samo emocjonalny jak pierwszy. Rodzina Szubów towarowymi pociągami przyjeżdża w 1945 roku z ukochanego Lwowa na Ziemie Odzyskane. Znajdują poniemieckie mieszkanie w Opolu a później przeprowadzają się do Wrocławia. Pierwszy rok dla wszystkich był bardzo trudny. Tęsknota za opuszczonymi miejscami, szczególnie starszym ludziom nie pozwalała zadomowić się w nowym, obcym mieście. Oswajanie Wrocławia zostało tu bardzo ciekawie zobrazowane. Każdy z bohaterów znalazł swój własny sposób na asymilację.

Ludzkość na zakręcie

 Jose Saramago, Miasto ślepców, 2019

Sięgnęłam po tę książkę w Portugalii, aby poznać twórczość jedynego literackiego noblisty z tego kraju. Kiedyś oglądałam filmową adaptację powieści, ale w sumie nie dużo pamiętam z tego filmu poza faktem, że prawie wszyscy oślepli. Teraz miałam szansę głęboko zanurzyć się w tytułowe miasto i przeżyć prawdziwy dramat z jego mieszkańcami. Po kolei ludzie zupełnie bez powodu zaczęli ślepnąć. Na początku epodemii utworzono odosobnione miejsca, gdzie przywożono kolejnych ślepców. Tylko jedna kobieta pozostaje widząca i stara się przetrwać w morzu przerażonych ludzi. 

Lizbońskie zauroczenie

 Marcin Kydryński, Lizbona Muzyka moich ulic, 2013

Książka Marcina Kydryńskiego wpadła mi w ręce w momencie gdy przygotowywałam się do urlopu w Portugalii. Jeszcze wtedy nie przypuszczałam, że będę o niej pisać w Lizbonie. Niesamowite uczucie, czytać najpierw o tym miejscu i poznawać z perspektywy autora a potem poczuć je na własnej skórze. Poczuć i usłyszeć, bo muzyk i mąż Anny Marii Jopek opowiada oczywiście o muzycznej stronie stolicy Portugali i to od niego dowiedziałam się, czym tak naprawdę jest Fado - portugalski blues.

Wermeer i służąca

 Tracy Chevalier, Dziewczyna z perłą, 1999

Przeniosłam się na chwilę dzięki tej książce do XVII wiecznej Holandii i zajrzałam do domu wielkiego malarza Jana Wermeer w Delft. Chciałam przeczytać tę książkę, przed zwiedzeniem niesamowitej wystawy obrazów malarza w Amsterdamie. Obejrzenie prawie całej jego twórczości w jednym miejscu, zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Jego obrazy są bardzo małe, a jednak przenika przez nie tak niesamowite światło, że pozostaną długo w mojej pamięci. Dzięki zgłębieniu biografii holenderskiego artysty, obejrzałam całą wystawę z trochę innej perspektywy.