Coach dobrej śmierci

Ks. Jan Kaczkowski, Joanna Podsadecka, Dasz radę, 2016

„Tych, którzy nie bardzo lubią samych siebie i wikłają się w historie ciągnące ich w dół, trzeba przekonać, że mają dość siły, by się podnieść.

I jasno powiedzieć:
Jesteś dla mnie ważny, więc będę od ciebie wymagał.”
(s.19)

Joanna Podsadecka towarzyszyła ks. Kaczkowskiemu w ostatnich dniach życia. Aby jego cenne rady, słowa i spostrzeżenia nie odeszły w zapomnienie oraz żeby ponownie wesprzeć założone przez księdza Hospicjum w Pucku wydała po jego śmierci książkę „Dasz radę”. Przeczytałam całość ze wzruszeniem, bo kolejny raz dzięki mądrym słowom ks. Jana mogłam na chwilę wsłuchać się w siebie, porozmyślać nad istotą życia. Książkę tę zakwalifikowałabym do pozycji traktujących o samorozwoju. Po przeczytaniu całości czuję się lepsza, bogatsza duchowo. Udało mi się dodrzeć do głębi samej siebie.

Nie czekaj – żyj!

Ks. Jan Kaczkowski, Grunt pod nogami, 2016

„Zachęcam państwa do odwagi i otwartości. Do tego, byście czasem albo często krzyczeli przeciw niesprawiedliwości, niszczeniu autorytetów. Żebyście mieli siłę, by w swoim środowisku przecinać pęta i więzy zła.” (s. 178)

Ostatnia wydana za życia ks. Kaczkowskiego książka jest zdecydowanie inna niż dwie poprzednie. Uprzedza o tym podtytuł „nieco poważniej niż zwykle”. Tym razem jest to zbiór najlepszych kazań księdza, w których, można śmiało powiedzieć, zawarł credo swojego ziemskiego przesłania. Czytając słyszałam głos autora niemal z kazalnicy. Dobrze mi zrobiło wsłuchanie się w niego. Dzisiaj każde ze zdań wypowiedzianych, czy zapisanych brzmi jak drogowskaz. Tak niewiele minęło od jego śmierci. Tak trudno było mi w nią w kwietniu uwierzyć.

„Dobro czyń a zła unikaj”

ks. Jan Kaczkowski, Szału nie ma, jest rak, 2013

 

„To jest moja choroba i mój sens. (…) Ponieważ tego raka nie da się z mojej głowy usunąć, chciałbym nim coś załatwić, i ta książka się w to moje pragnienie również wpisuje.” (s.62)

Wywiad, jaki przeprowadziła Katarzyna Jabłońska z chorym na raka ks. Janem Kaczkowskim, to zmierzenie się z trudnymi tematami. Choroba, śmierć, ludzkie ciało i dusza to sprawy, o które Jabłońska pyta księdza, bo ten oprócz niezwykłego talentu opowiadacza, posiada także ogromną wiedzę. Słucha się więc (czy czyta) mimo trudnych i smutnych wniosków bardzo przyjemnie. Ta malutka książeczka skłoniła mnie do wielu refleksji, oswoiła lęk przed śmiercią i tym co po niej. Teraz dopiero uzmysłowiłam sobie, że myślałam o końcu ziemskiego życia zawsze w kategoriach innych ludzi typu: co będzie kiedy ktoś mi umrze? Ewentualnie co będzie z moimi bliskimi kiedy ja umrę? Teraz po raz pierwszy pomyślałam sobie: co będzie ze mną kiedy umrę? Jak ja to przeżyję?

Ks. Jan – szczery onkocelebryta!

Ks. Jan Kaczkowski, P. Żyłka, Życie na pełnej petardzie, 2015

„Kiedyś dziennikarka zapytała mnie, co bym zrobił, wiedząc, że następnego dnia umrę. Poszedłbym do spowiedzi, przyjąłbym Komunię Świętą, w miarę możliwości odprawił Mszę. A jakby jeszcze starczyło siły i czasu, to zjadłbym pyszną, krwistą polędwicę medium red w sosie pieprzowym lub rokforowym i popił butelką dobrego, czerwonego wina rioja. W tej kolejności.”

 (s. 243)

Ksiądz Jan Kaczkowski, założyciel puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, jeździ po parafiach i nawołuje o wsparcie finansowe dla swojej placówki. Również w takiej idei powstała jego biograficzna książka, zapisana w formie wywiadu przeprowadzonego przez Piotra Żyłkę. Rozpoczynając swoją opowieść od domu rodzinnego a kończąc na przygotowaniu do śmierci (ksiądz ma raka) ks. Jan z niespotykaną szczerością i otwartością tłumaczy swoje jednoznaczne stanowisko w wielu kontrowersyjnych sprawach. Jego wypowiedzi są nieraz intrygujące, prowokują do dyskusji a nade wszystko nikomu nie schlebiają. Dodając do tego wyjątkowe poczucie humoru księdza, jego optymizm i pozytywną energię, nie sposób zanudzić się przy tej książce.