Jesteśmy wyjątkowi

 Kazuo Ishiguro, Nie opuszczaj mnie, 2004

Lubię oryginalny świat powieści tego noblisty. Dlatego też bez zastanowienia sięgam po jego kolejne książki. Tak było również tym razem. Zupełnie nie wiedziałam co czeka mnie w "Nie opuszczaj mnie". Słyszałam, że to powieść, która została zekranizowana, lecz filmu też nie wiedziałam. Spontanicznie dałam się ponieść narracji. Znalazłam się w specyficznym miejscu, szkole czy też ośrodku dla dzieci. Narratorka opisuje życie w nim, swoje dzieciństwo i młodość z perspektywy czasu, ale od początku czułam unoszącą się nad tym miejscem tajemnicę.

Wyspiarze

 Roy Jacobsen, Niewidzialni, 2018

Książkę Jacobsena przeczytałam w Norwegii. Dzięki temu bardzo dobrze poczułam morski klimat powieści. Na małej wysepce mieszka rodzina Barroy. Żyją z uprawy ziemi i połowu ryb. Chętnie korzystają z tego, co morze po sztormach wyrzuca na brzeg. Tytuł "Niewidzialni" opisuje według mnie fakt, że ludzie mieszkający na wyspach nie są zauważalni dla pozostałych. Czasami zima odcina ich od lądu i reszty świata na długie miesiące. Ich życie choć wydarza się niedaleko, tak bardzo różni się od naszego.

Życie z pasją

 Jens Andersen, Astrid Lindgren - nowa biografia. Żyje się tylko dziś, 2014

Ach jaka to była przyjemna podróż przez życie królowej moich dziecięcych lektur. W Szwecji jest specjalna wioska poświęcona książkom Astrid Lindgren, przygotowując się, aby ją odwiedzić chciałam koniecznie poznać życie tej pisarki, która zawładnęłam moją wyobraźnią a teraz zachwyca moje dzieci. Przesłuchałam jej biografii w audiobooku i jestem pod ogromnym wrażeniem, nie tylko dlatego, że pisarka żyła aż 95 lat.

Powrót do domu

 Karin Smirnoff, Pojechaam do brata na południe, 2022

Wybierając się w podróż po Szwecji szukałam szwedzkiej literatury. Nie czytuję jednak kryminałów, a z tymi głównie kojarzy mi się Skandynawia. Z pomocą przyszło mi Wydawnictwo Poznańskie ze swoją serią Książek Pisarzy Skandynawskich. Wydają piękne powieści. W ten sposób poznałam pierwszy tom trylogii i szwedzką autorkę Karin Smirnoff. Przepadłam w jej prozie już od pierwszej strony, bo charakterystyczny styl narracji jakim operuje, bardzo przypadł mi do gustu.

W krainie łosia

 Natalia Kołaczek, I cóż, że o Szwecji, 2017

Wybierając się do nowego kraju nie lubię czytać typowych przewodników! Sięgam zawsze po reportaże, w których osoby mieszkające w konkretnym kraju o nim opowiadają. Dlatego książka Natalii Kołaczek bardzo mi się podobała. Autorka opowiada o Szwecji trafiającym do czytelnika językiem. Mówi o Szwedach jak o swoich przyjaciółach, przedstawiając ich dobre i złe strony. Z przyjemnością poznawałam ten kraj po lekturze "I cóż, że o Szwecji".

Norweski ekspresjonizm

 Marta Motyl, Munch. Nie tylko krzyk, 2024

Przed wyjazdem do Oslo poczułam potrzebę zgłębienia biografi Edvarda Muncha. Mam w planie odwiedzić olbrzymie i nowoczesne Munchmuseet, chciałam się więc trochę przygotować przed oglądaniem jego obrazów w oryginale. Książkę Marty Motyl czyta się zachwycająco szybko. Trzy rozdziały pozwalają chronologicznie poznać życie artysty razem z obrazami, które tworzył na konkretnych etapach swojego życia. 

Rośliny i kobiety

Alice Vincent, Dlaczego kobiety uprawiają ogrody, 2023 

"Zrozumiałam, że wszystkie kobiety zwracają się ku ziemi, żeby rozkwitnąć".

Kiedy zobaczyłam tę książkę, od razu zrozumiałam, że jest dla mnie! Uprawiam ogród od 5 lat i dał mi on już bardzo dużo różnych przeżyć. Rozmowy z koleżankami, które oprowadzają mnie o swoich ogrodach, i to jak potrafią o nich opowiadać, upewniło mnie w przekonaniu, że rośliny i kontakt z ziemią jest nam bardzo potrzebny. Podtytuł tej książki: "Opowieści o ziemi, siostrzeństwie i kobiecej sile" zachęcił mnie jeszcze bardziej. Sięgnęłam więc po te historie. Autorka rozmawia z różnymi kobietami, które opowiadają o tym, ile znaczą dla nich ich ogrody i rośliny, które pielęgnują. 

Życie bez polotu

 Zyta Rudzka, Tylko durnie żyją do końca, 2025

Zyta Rudzka to jedna z tych autorek, których czasami nie doczytuję do ostatniej strony. Jej ostatnia książka mi się podobała, więc sięgnęłam i po tę, gdy nominowano ją do Literackiej Nagrody Nike. Świat przedstawiony jest tutaj z perspektywy Lidki, wuefistki, zapalonej pływaczki w rzece, córki mecenasa, która przeprowadziła się na wieś i żyje z dwoma mężczyznami i prosiakiem. Ulubioną czynnością tego towarzystwa jest picie bimbru a czytelnicy za sprawą różnych narracyjnych skoków w przeszłość i treściwych zdań, starają się zrozumieć o co w tym wszystkim chodzi.

Na granicy tożsamości

 Wojciech Dudka, Niemka, 2024

Czytałam już dużo podobnych książek. Temat wojny jednak cały czas mnie przyciąga jak magnes i chętnie sięgam po kolejne. Tytułowa bohaterka Magdalena Pohl to dziewczyna z zamożnej, niemieckiej rodziny w Łodzi. Żyje w czasach, kiedy nie zawsze wiadomo do jakiej tożsamości się przyznawać, bo Magdalena mówi, że ma "polskie serce". Gdy wybucha druga wojna światowa, nikt nie uprzedził młodych ludzi co mają robić, ich wybory często były podyktowane spontanicznymi sytuacjami.