W krainie łosia

 Natalia Kołaczek, I cóż, że o Szwecji, 2017

Wybierając się do nowego kraju nie lubię czytać typowych przewodników! Sięgam zawsze po reportaże, w których osoby mieszkające w konkretnym kraju o nim opowiadają. Dlatego książka Natalii Kołaczek bardzo mi się podobała. Autorka opowiada o Szwecji trafiającym do czytelnika językiem. Mówi o Szwedach jak o swoich przyjaciółach, przedstawiając ich dobre i złe strony. Z przyjemnością poznawałam ten kraj po lekturze "I cóż, że o Szwecji".

Norweski ekspresjonizm

 Marta Motyl, Munch. Nie tylko krzyk, 2024

Przed wyjazdem do Oslo poczułam potrzebę zgłębienia biografi Edvarda Muncha. Mam w planie odwiedzić olbrzymie i nowoczesne Munchmuseet, chciałam się więc trochę przygotować przed oglądaniem jego obrazów w oryginale. Książkę Marty Motyl czyta się zachwycająco szybko. Trzy rozdziały pozwalają chronologicznie poznać życie artysty razem z obrazami, które tworzył na konkretnych etapach swojego życia. 

Rośliny i kobiety

Alice Vincent, Dlaczego kobiety uprawiają ogrody, 2023 

"Zrozumiałam, że wszystkie kobiety zwracają się ku ziemi, żeby rozkwitnąć".

Kiedy zobaczyłam tę książkę, od razu zrozumiałam, że jest dla mnie! Uprawiam ogród od 5 lat i dał mi on już bardzo dużo różnych przeżyć. Rozmowy z koleżankami, które oprowadzają mnie o swoich ogrodach, i to jak potrafią o nich opowiadać, upewniło mnie w przekonaniu, że rośliny i kontakt z ziemią jest nam bardzo potrzebny. Podtytuł tej książki: "Opowieści o ziemi, siostrzeństwie i kobiecej sile" zachęcił mnie jeszcze bardziej. Sięgnęłam więc po te historie. Autorka rozmawia z różnymi kobietami, które opowiadają o tym, ile znaczą dla nich ich ogrody i rośliny, które pielęgnują. 

Życie bez polotu

 Zyta Rudzka, Tylko durnie żyją do końca, 2025

Zyta Rudzka to jedna z tych autorek, których czasami nie doczytuję do ostatniej strony. Jej ostatnia książka mi się podobała, więc sięgnęłam i po tę, gdy nominowano ją do Literackiej Nagrody Nike. Świat przedstawiony jest tutaj z perspektywy Lidki, wuefistki, zapalonej pływaczki w rzece, córki mecenasa, która przeprowadziła się na wieś i żyje z dwoma mężczyznami i prosiakiem. Ulubioną czynnością tego towarzystwa jest picie bimbru a czytelnicy za sprawą różnych narracyjnych skoków w przeszłość i treściwych zdań, starają się zrozumieć o co w tym wszystkim chodzi.

Na granicy tożsamości

 Wojciech Dudka, Niemka, 2024

Czytałam już dużo podobnych książek. Temat wojny jednak cały czas mnie przyciąga jak magnes i chętnie sięgam po kolejne. Tytułowa bohaterka Magdalena Pohl to dziewczyna z zamożnej, niemieckiej rodziny w Łodzi. Żyje w czasach, kiedy nie zawsze wiadomo do jakiej tożsamości się przyznawać, bo Magdalena mówi, że ma "polskie serce". Gdy wybucha druga wojna światowa, nikt nie uprzedził młodych ludzi co mają robić, ich wybory często były podyktowane spontanicznymi sytuacjami. 

Na wodach życia

 Jon Fosse , Morgen und Abend, 2000

Tym razem sięgnęłam po książkę Jona Fosse nie tylko dlatego, że lubię czytać noblistów, ale również z powodu wyjazdu do Norwegii. Byłam zachwycona jego poprzednimi powieściami więc chętnie wsłuchałam się w "Rano i wieczorem". Trzeba być bardzo uważnym, aby zrozumieć sens tej treściwej książki. Główny bohater Johannes opowiada krótkimi zdaniami o ludziach, którzy byli mu bliscy, ale już nie ma ich obok niego. 

Berlińskie przemiany

 Jenny Erpenbeck, Kairos, 2021

Dużo czasu spędziłam z tą książką. Pod koniec czułam się przyjaciółką głównej bohaterki, bo tak długo jej towarzyszyłam, że poczułam z nią pewną więź. Wiodącym tematem jest tutaj gorący romans dojrzałego i żonatego mężczyzny ze studentką. W tle jednak rozgrywają się przełomowe wydarzenia, takie jak na przykład życie za żelazną kurtyną czy też zburzenie muru berlińskiego. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Jenny Erpenbeck i jej charakterystyczny styl narracji bardzo przypadł mi do gustu.

W centrum życia

 Katarzyna Sobczuk, Mała empiria, 2024

Książka ta trafiła w moje ręce w odpowiednim do tego czasie, kiedy dochodziłam do sił po operacji. Chyba po raz pierwszy w życiu poczułam, że właśnie jestem w połowie życia. Przekroczywszy próg czterdziestki naprawdę zaczęłam inaczej patrzeć na świat. Autorka tej książki, złożonej z różnej długości esejów, pozwoliła mi to sobie uzmysłowić, bo wcześniej nie poddawałam się aż tak refleksji dotyczącej przemijania.

Matki, ciotki i babcie

 Karolina Lewestam, Szmaty, 2026

Do ksiażki przyciągneła mnie sama autorka, która opowiadała o "Szmatach" w bardzo intereujący sposób. Chyba dlatego za bardzo sugerowałam się tytułem i ciekawą tematyką dotyczącą naszej kobiecej relacji z ubraniami. Tymczasem spektrum tematyczne jest o wiele głębsze, ale przez to właśnie, że nie trzyma się jednego tematu - ubrań jak oczekiwałam - trudno było mi momentami przebrnąć przez niektóre strony. Zrozumiałam tę książkę bardziej jako pamiętnik rodzinny, ocalanie wspomnień o bliskich osobach i wydarzeniach, niż opowieść o relacji z odzieżą jakiej oczekiwałam.