Bogowie życia

 Vincenzo Latronico, Do perfekcji, 2022

Zupełnie nie znam włoskiej literatury współczesnej. Z tym większym zaciekawieniem sięgnęłam po małą książkeczkę, którą wydawnictwo Czarne wydało z intrygującą okładką. Od pierwszych stron zostałam rzucona w wir świata pary młodych ludzi, którzy starają się zadomowić we współczesnym Berlinie. Trochę nie byłam przygotowana na ich intensywne życie, ale z czasem przywykłam do tego typu narracji i zaczęłam się im przyglądać.

Męskie czasy

 Maciej Siembieda, Gołoborze, 2025

Chciałam poznać prozę Macieja Siembiedy w związku z jego nominacami do licznych nagród literackich. Sięgnęłam więc po "Gołoborze" i przekonałam się, że to nie w moim stylu. Lubię powieści historyczne, ale tutaj czułam się jakbym to nie ja była adresatką tej narracji. Wkroczyłam do męskiego świata pełnego wojen, złości i pragnienia zemsty. Trudna historia Gór Świętokrzystkich i skoki chronologii, bo czas powieściowy toczy się od powstania styczniowego po lat 90. XX wieku, są przesiąknięte różnego rodzaju legendami i historyjkami. 

Poplątanie ścieżki

 Natalia de Barbaro, Przejścia, którędy do miłości, 2026

Z przyjemnością i uwagą wysłuchałam całej książki w audiobooku. Wiedziałam, że kolejna książka Natalii de Barbaro otuli mnie ciepłem w chłodne jesienne dni. Nawet jeśli w moim życiu wszystko układa się pomyślnie, mam od czasu do czasu ochotę na wsłuchanie się w siebie, zatrzymanie nad niektórymi myślami, przyjrzenie się wydarzeniom z przeszłości. "Przejścia" poprowadziły mnie po nitce w ciekawe rejony kobiecej duszy. 

Szczeliny rzeczywistości

 Dorota Grabek, Zmartwychwstanki, 2025

Debiutancki zbiór opowiadań Doroty Grabek trochę mnie zadziwił a trochę rozśmieszył. Myślę, że gdybym przeczytała te opowiadania jeszcze raz, to odkryłabym kolejne warstwy interpretacji, bo autorka kreuje przedziwne światy i proponuje czytelnikom, aby na chwilę w nie uwierzyli i sprawdzili co się wówczas wydarzy.

Bohaterami są zwyczajni choć nieco jednak niezwykli ludzie. To osoby z pozoru niczym się nie wyróżniające. Taksówkarz, imigranci, fryzjerka czy pracownicy muzeum. Opowieści zazębiają się w różnych miejscach, co dodaje całości jeszcze większej oryginalności. Niektóre sceny z tej książki zapadły mi w pamięć i często nadal o nich myślę. Wszystkim zaciekawionym polecam sprawdzić:)

Aktorka na scenie życia

 Weronika Murek, Urodziny, 2025

Powieść, która wygrała tegoroczną Nagrodę Literacką Gdynia mnie również zachwyciła. Od samego początku czytelnik nie wie w jakim świecie się znajduje. Czy to rzeczywistość, czy to sen? Momentami czyłam się jak u Kafki albo Schulza. Do samotnej aktorki przychodzi bowiem rodzina, którą trudno zidentyfikować. Kobieta, mężczyzna i dwoje dzieci nachodzą główną bohaterkę, ona sama nie wiem co o tym myśleć, czuje się osaczona obecnością tych osób. Oprócz niej jednak, nikt inny ich nie zauważa.

W swojej skórze

 Jenny Erpenbeck, Opowieść o starym dziecku, 1999

org. Geschichte von alten Kind

Bardzo lubię niemiecką literaturę. Jenny Erpenbeck to jedna z moich ulubionych niemieckich autorek. Potrafi tworzyć światy, które na pierwszy rzut oka wydają się zwyczajne, ale spoglądając głębiej można zauważyć niespodziewane interpretacje. Podobnie jest w tej krótkiej powieści, będącym debiutem literackim autorki. Główną bohaterką jest tajemnicza dziewczynka z siercińca. Podczas czytania szukałam wciąż śladów, które mogłyby naprowadzić mnie na trop, kim naprawdę jest.

Jesteśmy wyjątkowi

 Kazuo Ishiguro, Nie opuszczaj mnie, 2004

Lubię oryginalny świat powieści tego noblisty. Dlatego też bez zastanowienia sięgam po jego kolejne książki. Tak było również tym razem. Zupełnie nie wiedziałam co czeka mnie w "Nie opuszczaj mnie". Słyszałam, że to powieść, która została zekranizowana, lecz filmu też nie wiedziałam. Spontanicznie dałam się ponieść narracji. Znalazłam się w specyficznym miejscu, szkole czy też ośrodku dla dzieci. Narratorka opisuje życie w nim, swoje dzieciństwo i młodość z perspektywy czasu, ale od początku czułam unoszącą się nad tym miejscem tajemnicę.

Wyspiarze

 Roy Jacobsen, Niewidzialni, 2018

Książkę Jacobsena przeczytałam w Norwegii. Dzięki temu bardzo dobrze poczułam morski klimat powieści. Na małej wysepce mieszka rodzina Barroy. Żyją z uprawy ziemi i połowu ryb. Chętnie korzystają z tego, co morze po sztormach wyrzuca na brzeg. Tytuł "Niewidzialni" opisuje według mnie fakt, że ludzie mieszkający na wyspach nie są zauważalni dla pozostałych. Czasami zima odcina ich od lądu i reszty świata na długie miesiące. Ich życie choć wydarza się niedaleko, tak bardzo różni się od naszego.

Życie z pasją

 Jens Andersen, Astrid Lindgren - nowa biografia. Żyje się tylko dziś, 2014

Ach jaka to była przyjemna podróż przez życie królowej moich dziecięcych lektur. W Szwecji jest specjalna wioska poświęcona książkom Astrid Lindgren, przygotowując się, aby ją odwiedzić chciałam koniecznie poznać życie tej pisarki, która zawładnęłam moją wyobraźnią a teraz zachwyca moje dzieci. Przesłuchałam jej biografii w audiobooku i jestem pod ogromnym wrażeniem, nie tylko dlatego, że pisarka żyła aż 95 lat.