Poplątanie ścieżki

 Natalia de Barbaro, Przejścia, którędy do miłości, 2026

Z przyjemnością i uwagą wysłuchałam całej książki w audiobooku. Wiedziałam, że kolejna książka Natalii de Barbaro otuli mnie ciepłem w chłodne jesienne dni. Nawet jeśli w moim życiu wszystko układa się pomyślnie, mam od czasu do czasu ochotę na wsłuchanie się w siebie, zatrzymanie nad niektórymi myślami, przyjrzenie się wydarzeniom z przeszłości. "Przejścia" poprowadziły mnie po nitce w ciekawe rejony kobiecej duszy. 

Szczeliny rzeczywistości

 Dorota Grabek, Zmartwychwstanki, 2025

Debiutancki zbiór opowiadań Doroty Grabek trochę mnie zadziwił a trochę rozśmieszył. Myślę, że gdybym przeczytała te opowiadania jeszcze raz, to odkryłabym kolejne warstwy interpretacji, bo autorka kreuje przedziwne światy i proponuje czytelnikom, aby na chwilę w nie uwierzyli i sprawdzili co się wówczas wydarzy.

Bohaterami są zwyczajni choć nieco jednak niezwykli ludzie. To osoby z pozoru niczym się nie wyróżniające. Taksówkarz, imigranci, fryzjerka czy pracownicy muzeum. Opowieści zazębiają się w różnych miejscach, co dodaje całości jeszcze większej oryginalności. Niektóre sceny z tej książki zapadły mi w pamięć i często nadal o nich myślę. Wszystkim zaciekawionym polecam sprawdzić:)

Aktorka na scenie życia

 Weronika Murek, Urodziny, 2025

Powieść, która wygrała tegoroczną Nagrodę Literacką Gdynia mnie również zachwyciła. Od samego początku czytelnik nie wie w jakim świecie się znajduje. Czy to rzeczywistość, czy to sen? Momentami czyłam się jak u Kafki albo Schulza. Do samotnej aktorki przychodzi bowiem rodzina, którą trudno zidentyfikować. Kobieta, mężczyzna i dwoje dzieci nachodzą główną bohaterkę, ona sama nie wiem co o tym myśleć, czuje się osaczona obecnością tych osób. Oprócz niej jednak, nikt inny ich nie zauważa.

W swojej skórze

 Jenny Erpenbeck, Opowieść o starym dziecku, 1999

org. Geschichte von alten Kind

Bardzo lubię niemiecką literaturę. Jenny Erpenbeck to jedna z moich ulubionych niemieckich autorek. Potrafi tworzyć światy, które na pierwszy rzut oka wydają się zwyczajne, ale spoglądając głębiej można zauważyć niespodziewane interpretacje. Podobnie jest w tej krótkiej powieści, będącym debiutem literackim autorki. Główną bohaterką jest tajemnicza dziewczynka z siercińca. Podczas czytania szukałam wciąż śladów, które mogłyby naprowadzić mnie na trop, kim naprawdę jest.

Jesteśmy wyjątkowi

 Kazuo Ishiguro, Nie opuszczaj mnie, 2004

Lubię oryginalny świat powieści tego noblisty. Dlatego też bez zastanowienia sięgam po jego kolejne książki. Tak było również tym razem. Zupełnie nie wiedziałam co czeka mnie w "Nie opuszczaj mnie". Słyszałam, że to powieść, która została zekranizowana, lecz filmu też nie wiedziałam. Spontanicznie dałam się ponieść narracji. Znalazłam się w specyficznym miejscu, szkole czy też ośrodku dla dzieci. Narratorka opisuje życie w nim, swoje dzieciństwo i młodość z perspektywy czasu, ale od początku czułam unoszącą się nad tym miejscem tajemnicę.

Wyspiarze

 Roy Jacobsen, Niewidzialni, 2018

Książkę Jacobsena przeczytałam w Norwegii. Dzięki temu bardzo dobrze poczułam morski klimat powieści. Na małej wysepce mieszka rodzina Barroy. Żyją z uprawy ziemi i połowu ryb. Chętnie korzystają z tego, co morze po sztormach wyrzuca na brzeg. Tytuł "Niewidzialni" opisuje według mnie fakt, że ludzie mieszkający na wyspach nie są zauważalni dla pozostałych. Czasami zima odcina ich od lądu i reszty świata na długie miesiące. Ich życie choć wydarza się niedaleko, tak bardzo różni się od naszego.

Życie z pasją

 Jens Andersen, Astrid Lindgren - nowa biografia. Żyje się tylko dziś, 2014

Ach jaka to była przyjemna podróż przez życie królowej moich dziecięcych lektur. W Szwecji jest specjalna wioska poświęcona książkom Astrid Lindgren, przygotowując się, aby ją odwiedzić chciałam koniecznie poznać życie tej pisarki, która zawładnęłam moją wyobraźnią a teraz zachwyca moje dzieci. Przesłuchałam jej biografii w audiobooku i jestem pod ogromnym wrażeniem, nie tylko dlatego, że pisarka żyła aż 95 lat.

Powrót do domu

 Karin Smirnoff, Pojechaam do brata na południe, 2022

Wybierając się w podróż po Szwecji szukałam szwedzkiej literatury. Nie czytuję jednak kryminałów, a z tymi głównie kojarzy mi się Skandynawia. Z pomocą przyszło mi Wydawnictwo Poznańskie ze swoją serią Książek Pisarzy Skandynawskich. Wydają piękne powieści. W ten sposób poznałam pierwszy tom trylogii i szwedzką autorkę Karin Smirnoff. Przepadłam w jej prozie już od pierwszej strony, bo charakterystyczny styl narracji jakim operuje, bardzo przypadł mi do gustu.

W krainie łosia

 Natalia Kołaczek, I cóż, że o Szwecji, 2017

Wybierając się do nowego kraju nie lubię czytać typowych przewodników! Sięgam zawsze po reportaże, w których osoby mieszkające w konkretnym kraju o nim opowiadają. Dlatego książka Natalii Kołaczek bardzo mi się podobała. Autorka opowiada o Szwecji trafiającym do czytelnika językiem. Mówi o Szwedach jak o swoich przyjaciółach, przedstawiając ich dobre i złe strony. Z przyjemnością poznawałam ten kraj po lekturze "I cóż, że o Szwecji".