„Trudno jest pisać o
cierpieniu w sposób wiarygodny. Do tej pory ciężko mi jest siebie przekonać, że
emocjonalny, nie fizyczny ból może być realny.”
Długo nie mogłam przekonać się
do tej książki, mimo nagród jakie zdobywała. Zniechęcał mnie dziwny tytuł i
pesymistyczna aura jaka krążyła w recenzjach nad tą pozycją. Jednocześnie
jednak coś mnie do niej ciągnęło. Pewnie temat macierzyństwa, który niezmiennie
od siedmiu lat jest mi bardzo bliski. Cieszę się, że w końcu przeczytałam. To
wyjątkowa rzecz, świadectwo młodej Polki, jednej z nas. Chociaż nie mogę do
końca utożsamić się z narratorką tej opowieści, to jednak świetnie ją rozumiem
i dużo przelanych przez nią na papier myśli siedzi niewypowiedzianych w mojej
głowie.
