Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Montero Carla. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Montero Carla. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 sierpnia 2015

Przeklęty Astrolog

Carla Montero, Szmaragdowa tablica, 2012

Tytuł oryginału: La Tabla Esmeralda

„W 1943 roku 2775 skrzyń wyładowanych dziełami sztuki wyruszyło do Niemiec z Paryża, gdzie zostało ich jeszcze 400. Przez całą okupację Niemcy zrabowali francuskim Żydom ponad 20 tysięcy dzieł sztuki.” (s. 421)


 
„Gdyby Sarah miała w ręku pędzel, zaczęłaby malować na płótnie okna. Pierwsze pociągnięcia pędzla byłyby gwałtowne, mieszałyby kolory, żeby uczynić je ciemniejszymi, tak mrocznymi jak jej dusza....Choć może w końcu pieściłaby kontury i rozpuszczała postaci delikatnymi posunięciami. Sarah chciała krzyczeć jak Munch albo łkać jak Picasso, ale też płynąć gwieździstym niebem jak Matisse. Na tym płótnie, czarnym, granatowym i pomarańczowym, namalowałaby własny ekspresjonistyczny obraz, żeby krzyczeć, płakać i na koniec latać.”
 (s. 411)


Książka hiszpańskiej autorki, (której niemiecki wydawca nadał przewrotny tytuł Das Mädchen mit den Smaragdaugen oznaczający dziewczynę o szmaragdowych oczach, a nie tak jak chciała autorka „Szmaragdową tablicę”, czyli tajemnicę ukrytą na obrazie renesansowego artysty Giorgionego) ogłoszono przed trzema laty bestsellerem zarówno w Hiszpanii jak i w Polsce. Książka, której akcja rozgrywa się między Madrytem a Paryżem oraz drugą wojną światową a współczesnością, naświetla problem kradzieży dzieł sztuki przez Niemców podczas wojny. Jest to mroczna podróż po tajemnicach historii, skrywanych przed całym światem. Podejmuje temat zaślepienia pieniędzmi, żądzy władzy i zemsty. Pisarce udało się w lekko podanej obyczajowej opowieści ukryć między wersami ważne sprawy, w ten nawet sposób, że podczas czytania w ogóle nie ma się wrażenia ich powagi, dopiero po skończeniu lektury pozwoliłam sobie na  refleksje egzystencjalne, odnoszące się zarówno do moralności człowieka jak też zagmatwanych ludzkich losów wojennych i powojennych oraz przewrotności przeznaczenia. Uzmysłowiłam sobie jak bardzo jesteśmy wszyscy naznaczeni tą wojną, która chociaż wydaje się bardzo odległa, to nadal pozostawia po sobie mnóstwo niezałatwionych, nieprzerobionych, nieprzedyskutowanych spraw i urazów.