Han Kong, Nie mówię żegnaj, 2021
To idealna książka na zimowe wieczory, bo wtedy najlepiej można wczuć się w sytuację głównej bohaterki, która przedziera się w śnieżnych zaspach do domu przyjaciółki. Czytając prozę noblistki z Korei trzeba brać pod uwagę, że mogą się wydarzać niespodziewane zjawiska, które nie od razu zrozumiemy. Czytelnik brnąc przez kolejne strony może się zastanawiać, czy jesteśmy jeszcze w rzeczywostości czy może już we śnie.
Han Kang, Wegetarianka, 2014
Kiedy koreańska pisarka Han Kang dostała Literacką Nagrodę Nobla, wydawnicwo wydające jej książki w Polsce od razu zaczęło dodrukowywać nowe egzemplarze jej książek tłumaczonych na język polski. Nie mogłam więc"Wegetarianki" przeczytać i pomyślałam, że czekając na dodruki, zacznę szukać audiobooków. Znalazłam niemiecki i przesłuchałam w dwa wieczory. Przez tak intensywne obcowanie w krótkim czasie z silną emocjonalnie prozą Koreanki, trwałam jakiś czas w zupełnie innym wymiarze. Jej twórzczość w pewnych momentach przypominała mi styl książek Elfriede Jelinek, bardzo podobnie wpływa na psychikę czytelnika.
